معمولاً همه ما برای خود مقدار ی پس انداز و ذخایر بانکی داریم که پشتوانه کارهای ماست و مایه امید و آرامش خاطر است. اما در کنار آن مقداری پول در جیب داریم که آن را خرج میکنیم. این پس انداز پشتوانه و منشأ اصلی پولی است که خرج میکنیم فلذا کیفیت و کمیت این پس انداز و پشتوانه بانکی مان بسیار مهم است.

غرض آن نیست که علوم کاربردی را کوچک شماریم اما واقعیت قضیه این چنین است که در این داستان علوم پایه بمثل ذخایر بانکی ما بوده و علوم کاربردی همان پول درون جیب ماست که روزانه برای جامعه خرج میشود. جامعه به مهندس و پزشک نیاز دارد اما چنانچه علوم پایه نباشد پیشرفت ها و تغییرات مثبتی برای صنایع و سلامت و درمان اتفاق نمی افتد و حقیقتا نکته ای کاملا بجا است چنانچه بگوییم اگر علوم پایه نباشد، پشتوانه این هزینه کرد از بی خواهد رفت فلذا در حقیقت مایه و ریشه اصلی این علوم، علوم پایه است.

از همین جهت و نیز نگاهی به جوامع پیشرفته می توان گفت هر کشوری که امروزه پیشرفتی کرده است بلاشک دلیل آن توجه و سرمایه گذاری بر روی همین مهم بوده است.